صورت خیالی ، صورت روحانیِ استاد است

صورت خیالی، صورت روحانیِ استاد است. در ابتدای سیر و سلوک که سالک در عالم کثرت بسر می برد. صورت خیالی باعث رهایی از کثرت و پیدا کردن نور استاد در دل سالک و همچنین اجازه ی ورود استاد به دل سالک، جهت پاکسازی انفاس می شود.
صورت فکریه که مراد خیال استاد است و در مرحله ی سیر و سلوک، سالک توجه پیدا می کند به آنچه از استاد خاص، صورتی درحافظه محفوظ است و استاد یا مربیِ حقیقی آن کسی باید باشد که به مرتبه ی اخلاص کامل و فنای تمام رسیده و هیچ گونه انانیت و خودبینی در او باقی نباشد. پس از استحضار خیال استادِ خاص است که سالک متوجه به نورانیت استادِ خاص می گردد که قدرت و روحانیت سالک بیشتر شده و در اینجاست که سالک می تواند پیشوای خود را از لحاظ نورانیت دیده و بشناسد و به این معنی اشاره می شود.
مَنْ عَرَفَنی بِالنّورانِیَّه ـ فَقَدْ عَرفَ الله 1