شُکر به درگاه خدا

الف: شکر به درگاه خدا به معنی جواب محبّت حق تعالی نسبت به انسان ها است. در عرفان جواب محبّت حق از اینکه خداوند او را ناطق کرده است درست گفتن و دروغ نگفتن است. اگر چنانچه دروغ بگوید او را دشمن خداوند خطاب می کنند به خاطر اینکه در برابر نعمتهایی که خداوند به انسان داده ناسپاسی کرده است.
ب: شکر در برابر مال و دارایی نسبت به حق تعالی نگهداری کردن صحیح و در راه غیر خدا و ناصواب خرج نکردن و زکات و خمس آن را دادن است و در حقیقت مالک اصلی خداست. فرزندان ما در پیش ما امانت هستند از طرف خدا و جای شکر و سپاس، تربیت صحیح و مواظبت و حراست از آن هاست. درمورد تندرستی، سپاس گذاری از الله آن است که روزه بگیریم،‌ ذکر بگوییم و خود را تزکیه کنیم.
شُکْرُ الْمُومِن یَظْهَرُ فی عَمَلِه.
شکر مؤمن در عملش ظاهر می شود.
إِنْ أَتاکُُمُ الله بِنِعْمَةِ فَاشْکُروا . 1
اگر خداوند شما را نعمتی داد پس شکر کنید.