مراقبت از دل

مراقبت از دل دو وَجه دارد. یکی جهت سیر روحانی و دیگری جهت مراقبت از دل و جلوگیری از امیال و نفسِ شیطانی که هر دو در صورتی موفقیت آمیز است که نفس اماره تبدیل به نفس مطمئنّه شود. اگر انسان جهت گرفتن سیر روحانی به مراقبه بنشیند، اگر دارای نفس نامطمئّنه باشد از طریق نفس اماره در خود گُم می شود و سِیر او نفسانی است و چنانچه جهت سِیر، مراقبت از دل بنشیند تا زمانی که نفس او نامطمئنّه است از اِراده خارج و به مراقبت از نفس خود می پردازد.